ओत लाग्नु कहाँ गई मायाको घर ढलेपछि,
पिरतीको बोटमा तितो विषै विष फलेपछि
तिमीसँगै सजाएथें जिन्दगीका कति सपना,
के अर्थ र पिँजडाको, चरी बसाईं सरेपछि
मेरो भन्नु तिमी थियौ, तिमीबिना संसार शुन्य,
बाँच्नु मैले कसोगरी आधा जीवन जलेपछि
जालमा पा¥यौ निष्ठुरीले सपनीमा भुलाएर,
झस्की उठें विपनीमा हुरी बतास चलेपछि
मनमा कैल्यै नमेटिने घाउ दिई बैगुनीले
सुकिगए आँशु मुहान रुँदारँदै गलेपछि ।।
No comments:
Post a Comment