जून हौ कि फूल तिमी धर्ती सजाउँछौ
लज्जावती फूल जस्तै छुँदा लजाउँछौ,
नहेरे झैं दुनियाको आँखा छली हेर्छौ
अन्जान झैं बन्दै तिमी कति सताउँछौ,
तिमीलाई देखेपछि सारा पिडा भुल्छु
मधुर त्यो मुस्कानले रुदा हँसाउछौ,
इन्द्र पनि छक्क पर्छन तिमो रुप देख्दा
दुनिया नै भुलाएर परी नचाउछौ,
जे भने नि बाहिर तिम्ले दुनियालाई
मनले चाहीं तिमी गीत मेरै गाउछौ ।।
२०६९ असोज
No comments:
Post a Comment